X
تبلیغات
رایتل
دوشنبه 18 مهر‌ماه سال 1384
شبی در اوج تنهایی ودر یک انتظار سرد
 
پریشان وپریشان با دلی پر درد
 
فضای خاطراتم از غروب یک ستاره غرق خون گردید
 
حصار دیدگانم گشت بارانی، غم ودردم فزون گردید
 
ودر آن عزلت جانفرسای تنهایی
 
ودر آبی ترین دریای غمناکی
 
پرستوی خیالم کرد گذر از خاطرات عشق جانسوزت
 
گذر کرد از سیه مویت ،لبانت ،ابروانت ،تیر مژگانت
 
وشد یادآور زیبایی روزی
 
که صید من بودنددل ربایان فراوانی
 
ومن از بین آن گل ها تورا با ساز خوشبختی صدا کردم
 
سرای ناامیدی را به دشتی از غم واندوه رها کردم
 
تو با صد عشوه وصدناز مرا بر دام خود کردی
 
ولی افسوس وصد افسوس که آن عشوه گری گردید داستانی
 
چگونه داستانی ؟داستانی دردناک وبی سرانجامی
 
بلی ،دل را ربودی از کفم رفتی
 
نمی دانم چرا رفتی ؟خطا کردی؟
 
مرا در بحر تنهایی رها کردی
 
وگر من اشتباه کردم گنه کارم
 
سر پروانه ی دل گر بسوزم من سزاوارم
 
وبعد رفتنت ناگه دف این دل ترک برداشت
 
چرا رفتی ؟مگراین دل نوای دیگری از عشق در سر داشت؟
 
وشاید دست تقدیر اینست که تنها تا ابد تنهاست
 
زناکامی آغوشت، تمام هستش اش رویاست